Ἡ θανάτωση τῶν ἁγίων Νηπίων καί οἱ ἐκτρώσεις τῶν ἡμερῶν μας

Ἡ Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου μας γιά τήν «ἡμέρα προστασίας τῆς ζωῆς Ἀγέννητου Παιδιοῦ» πού ὄρισε ἡ Ἱερά Σύνοδος.

   Ἀγαπητοί Πατέρες καί ἀδελφοί,

   Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν εἰσήγησεως τῆς «Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Γάμου, Οἰκογένειας, Προστασίας τοῦ Παιδιοῦ καί Δημογραφικοῦ Προβλήματος», ἐξέδωσε Ἐγκύκλιο μέ τήν ὁποία καθιερώνει τήν Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν «ὡς ἡμέρα ἀφιερωμένη στήν προστασία τῆς ζωῆς τοῦ Ἀγέννητου Παιδιοῦ».

   Ἐφέτος, πρώτη χρονιά πού ἰσχύει αὐτή ἡ καθιέρωση, ἡ Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν συμπίπτει καί μέ τήν ἡμέρα πού ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τή μνήμη τῶν ἀναιρεθέντων ὑπό τοῦ Ἡρώδου Ἁγίων Νηπίων (29 Δεκεμβρίου).

   Θά μπορούσαμε, λοιπόν, νά ποῦμε πώς ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι ἡ καταλληλότερη γιά νά ἐκφραστεῖ ἡ Ἐκκλησία μας γιά τήν προστασία τῆς ζωῆς τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, ἀλλά καί ἐναντίον τῶν ἐκτρώσεων. Γιατί οἱ ἐκτρώσεις, πράγματι, μοιάζουν μέ ἕνα σύγχρονο Ἡρώδη, πού ἀφαιρεῖ καθημερινά τή ζωή χιλιάδων ἀθώων παιδιῶν σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο.

   Τί εἶναι, ὅμως, ἡ ἔκτρωση; Ἔκτρωση ἤ ἄμβλωση εἶναι ὁ βίαιος τερματισμός τῆς ἐγκυμοσύνης μέ τήν ἀφαίρεση ἑνός ἤ περισσότερων ἐμβρύων ἀπό τή μήτρα τῆς γυναίκας. Γιά τή βίαιη διακοπή τῆς κυοφορίας προβάλλονται διάφοροι λόγοι, κοινωνικοί, ψυχολογικοί, οἰκονομικοί καί ἄλλοι.

* * *

   Σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ζωή τοῦ ἐμβρύου ἀρχίζει μέ τή σύλληψή του. Αὐτό σημαίνει πώς τό παιδί πού κυοφορεῖ μιά γυναίκα εἶναι ψυχοσωματική ἀνθρώπινη ὀντότητα, δηλαδή πλήρης ἄνθρωπος «ἐξ ἄκρας συλλήψεως». Ἑπομένως ἡ διακοπή τῆς κυήσεως γιά τόν ὁποιοδήποτε λόγο συνιστᾶ παράβαση τῆς ἐντολῆς «οὐ φονεύσεις». Ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετώπιζε ἐξαρχῆς τίς ἐκτρώσεις ὡς φόνους καί τή συνέργεια σέ ἔκτρωση ὡς συνέργεια σέ φόνο. Γι᾽ αὐτό καί εἶναι μεγάλη ἁμαρτία. Ὡς ἐκ τούτου, εἶναι ἀπολύτως λογικό τό ὅτι ἡ ἔκτρωση καταδικάζεται ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς θεοφόρους Πατέρες, ἀλλά καί ἀπό τούς ἱερούς Κανόνες.

   Ἡ ἔκτρωση δέν συνιστᾶ μόνο βαρύτατη παράβαση τοῦ θείου Νόμου. Προκαλεῖ καί ὀλέθρια τραύματα στήν ψυχοσωματική ὑγεία τῆς μητέρας. Ὅσον ἀφορᾶ στήν ψυχική της ὑγεία, εἶναι ἐξαιρετικά σημαντικό νά ἀναφερθεῖ ὅτι οἱ γυναῖκες πού κάνουν ἄμβλωση, συχνά ἔρχονται ἀντιμέτωπες μέ σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, ὅπως ἐνοχές καί κατάθλιψη. Τό 25% ἐξ αὐτῶν ἐπισκέπτεται ψυχίατρο, ἐνῶ σχεδόν μία στίς δύο γυναίκες πού ἔχουν κάνει ἔκτρωση ἐμφανίζουν νευρικές διαταραχές.

   Στήν Ἐξομολόγηση πολλῶν γυναικῶν, πού ἔχουν διαπράξει αὐτή τήν ἁμαρτία, οἱ τύψεις τῆς συνειδήσεως ἐξακολουθοῦν νά τίς βασανίζουν, καί ἄς τήν ἔχουν ἐξομολογηθεῖ πολλές φορές στό παρελθόν. Ἐννοεῖται πώς μέ τήν Ἐξομολόγηση συγχωρεῖται ἡ ἁμαρτία, ὅμως οἱ συνέπειές της παραμένουν. Παράλληλα, θέτει σέ κίνδυνο καί τή σωματική της ὑγεία. Σέ ἀρκετές περιπτώσεις προκαλεῖ αἱμορραγία, μολύνσεις, μείωση γονιμότητας, στειρότητα, προδιάθεση καρκίνου τῆς μήτρας, ἀκόμη καί θάνατο.

* * *

   Οἱ ἐκτρώσεις παίζουν βασικό ρόλο καί στήν ὄξυνση τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος τῆς χώρας μας. Εἶναι λυπηρό πώς στήν πατρίδα μας, σύμφωνα μέ μέτριους ὑπολογισμούς, πραγματοποιοῦνται 300.000 ἐκτρώσεις τόν χρόνο. Ἀπό αὐτές 40.000 γίνονται ἀπό νέες κοπέλες κάτω τῶν 18 ἐτῶν, ἐνῶ ἕνα στά τέσσερα κορίτσια ἡλικίας 14 ἕως 17 ἐτῶν ἔχει προβεῖ σέ διακοπή κυήσεως.

   Τήν ἴδια στιγμή, ὁ χαμηλός ἀριθμός τῶν γεννήσεων, γύρω στίς 90.000 ἀνά ἔτος, σέ συνδυασμό μέ τόν ὑψηλό ἀριθμό τῶν θανάτων, γύρω στούς 120.000 ἐτησίως, λόγῳ τῆς γήρανσης τοῦ πληθυσμοῦ, ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τό ἀρνητικό ἰσοζύγιο γεννήσεων καί θανάτων, μέ πρόδηλη συνέπεια τήν ἀπομείωση τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας.

   Ἡ πληθυσμιακή αὐτή συρρίκνωση δέν ἀπειλεῖ μέ κατάρρευση μόνο τό ἐκπαιδευτικό, τό ἀσφαλιστικό καί τό σύστημα ὑγείας, ἀλλά ἀποτελεῖ μεγάλο κίνδυνο γιά τήν ἀσφάλεια καί τήν ἐθνική ἄμυνα τῆς πατρίδας μας.

* * *

   Ἡ ἑλληνική πολιτεία, ἡ ἑκάστοτε κυβέρνηση καί τά πολιτικά κόμματα, ὀφείλουν νά στηρίξουν τή σημερινή ἑλληνική οἰκογένεια καί νά ἐνθαρρύνουν τά νέα ζευγάρια νά φέρουν ἕνα-δυό παιδιά ἀκόμη. Οἱ οἰκογένειες μέ ἕνα καί μόνο παιδί δέν μποροῦν νά καλύψουν τό πληθυσμιακό κενό πού ἀφήνουν οἱ θάνατοι.

   Γιά νά ἔρθουν ὅμως νέα παιδιά δέν ἀρκοῦν μόνον οἱ προτροπές. Εἶναι ἀνάγκη νά στηριχθοῦν καί οἰκονομικά οἱ νέες οἰκογένειες. Παράλληλα, νά βοηθηθοῦν οὐσιαστικά μέ κάθε τρόπο οἱ τρίτεκνες καί οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες, οἱ ὁποῖες ἀγωνίζονται νά ἀναθρέψουν τά παιδιά τους πού μέ φόβο Θεοῦ ἔφεραν στόν κόσμο.

   Ἀγαπητοί ἀδελφοί·

   Τό πρόβλημα δέν ἀφορᾶ, ὅμως, μόνο τήν Πολιτεία. Μᾶς ἀφορᾶ ὅλους. Ὀφείλουμε νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι διακοπή τῆς κυοφορίας σημαίνει αὐτομάτως καί διακοπή μιᾶς ἀνθρώπινης ζωῆς. Γι᾽ αὐτό καί κανένας λόγος δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἠθικά ἐπαρκής γιά τήν ἐπιλογή τῆς ἐκτρώσεως.

   Ἄς εὐχόμαστε ὁ ἅγιος Θεός νά φωτίζει ὅλους μας. Ἡ ζωή γιά μᾶς τούς Χριστιανούς συνιστᾶ κορυφαῖο δῶρο τοῦ Θεοῦ. Κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά τήν ἀφαιρέσει. Ἀντίθετα, κάθε ἀγέννητο παιδί ἔχει τό δικαίωμα νά ζήσει. Ἐμεῖς ἔχουμε χρέος νά τό σεβαστοῦμε καί νά τό προστατεύσουμε.

Μέ θερμές πατρικές εὐχές
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ο  ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

Jan 5th, 2020

Τα Ημερολόγια του Ναού μας

Εξώφυλλο από τα Ημερολόγια του Ναού μας για το Έτος 2020.

Τα Ημερολόγια του Ναού μας για το 2020 κυκλοφορούν ήδη και πωλούνται με σκοπό την ενίσχυση των έργων του Ναού.

Πρόκειται περί καλαίσθητων εκδόσεων ημερολογίων τοίχου όπου αναγράφονται όλες οι κύριες Εορτές της Εκκλησίας μας ενώ στην πίσω όψη του φύλλου κάθε μήνα υπάρχει για κάθε ημέρα αγιογραφία ενός εκ των Αγίων της ημέρας και σύντομο συναξάρι για τη ζωή του.

Σπεύσατε να τα ζητήσετε και να τα προμηθευτείτε!

Dec 29th, 2019

Τα Χριστούγεννα και οι ευθύνες των Χριστιανών: Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης κκ Συμεών

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

  Χριστούγεννα, ἡμέρα πανευφρόσυνη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, γιά ὅλους τούς χριστιανούς. Χριστούγεννα, κορυφαία ἐκκλησιαστική ἑορτή, ἡ «μητρόπολις τῶν ἑορτῶν» κατά τόν χαρακτηρισμό τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Χριστούγεννα, «ἡ κατά σάρκα γέννησις τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» κατά τό συναξάρι τῆς ἑορτῆς.

   Ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, «κλίνει οὐρανούς» καί ἔρχεται στή γῆ. «Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας, γίνεται ἄνθρωπος. Προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση μας «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου». Γιά ποιό σκοπό; Γιά νά μᾶς ἀνορθώσει ἀπό τήν πτώση μας. Γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τόν ζυγό τῆς ἁμαρτίας. Γιά νά μᾶς συμφιλιώσει μέ τόν Θεό Πατέρα μας. Γιά νά μᾶς χαρίσει τό πλήρωμα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. «Ἐγώ ἦλθον ἵνα ζωήν ἔχωσι καί περισσόν ἔχωσι» (Ἰω. 10,10).

   2019 χρόνια πέρασαν ἀπό τότε πού γεννήθηκε ὁ Κύριός μας. Καί σήμερα μέσα στίς ὁλόλαμπρες Ἐκκλησιές μας ἑορτάζουμε τή θεία Γέννησή Του. Μετέχουμε στή θεία Λειτουργία. Κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ λυτρωτῆ μας Κυρίου. Μοιραζόμαστε μέ τούς ἀδελφούς μας τήν ἑόρτια χαρά. Ἀνταλλάσσουμε εὐχές. Ἀπολαμβάνουμε τή θαλπωρή καί τήν κοινωνία ἀγάπης γύρω ἀπό τό ἑόρτιο οἰκογενειακό τραπέζι.

* * *

   Χωρίς νά θέλω νά μειώσω τή χαρά πού μεταδίδει ἡ ἑορτή στίς καρδιές μας, ἐπιτρέψτε μου νά στρέψω τόν στοχασμό μου καί στίς εὐθύνες πού ἡ ἑορτή τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ μας συνεπάγεται γιά μᾶς τούς χριστιανούς.

   Πέρασαν 2019 χρόνια ἀπό τή γέννηση τοῦ Κυρίου. Καί ὅμως, πόσοι καί πόσοι ἄνθρωποι πάνω στή γῆ ἀγνοοῦν καί σήμερα τόν Χριστό. Δέν ἄκουσαν τό μήνυμα τῆς σωτηρίας. Δέν γνώρισαν τό Εὐαγγέλιό Του. Δέν γεύτηκαν τή χαρά, τήν ἐλπίδα καί τή ζωή πού Ἐκεῖνος, ὁ Ζωοδότης Κύριος, χαρίζει.

   Ἡ έντολή Του ἦταν καί ἐξακολουθεῖ νά εἶναι : «Πορευθεῖτε σ᾽ ὁλόκληρο τόν κόσμο καί κηρύξτε τό χαρμόσυνο μήνυμα σ᾽ ὅλη τήν κτίση» (Μάρκ. 16,16). Αἰσθανόμαστε ἄραγε τήν εὐθύνη πού ἀποθέτει στούς ὤμους μας ἡ ἐντολή αὐτή τοῦ Χριστοῦ; Καί τί κάνουμε, πόσο προσπαθοῦμε —μέ ὅποιο τρόπο μποροῦμε— γιά νά φτάσει τό μήνυμα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας σε΄ὅλους αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού ἀκόμη δέν τό ἄκουσαν;

* * *

   Εἴμαστε χριστιανοί καί μάλιστα ὀρθόδοξοι. Μέ τό βάπτισμά μας γίναμε μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Κληθήκαμε νά ζοῦμε μ᾽ ἕνα καινούργιο τρόπο, αὐτόν πού ὁρίζει τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ μας.

   Ὅλα αὐτά ἄραγε τά ἔχουμε συνειδητοποιήσει; Γνωρίζουμε τό περιεχόμενο τῆς πίστεώς μας; Ἐμβαθύνουμε στή μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ; Ἀποδεχόμαστε μ᾽ ἐμπιστοσύνη τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ἤ ὁ καθένας διαμορφώνει αὐθαίρετα τή δική του πίστη; Μέ ὅ,τι τοῦ ἀρέσει συμφωνεῖ καί μέ ὅ,τι δέν τοῦ ἀρέσει ἤ δέν τό καταλαβαίνει, διαφωνεῖ καί τό ἀπορρίπτει;

   Ἐρωτήματα καίριας σημασίας πού πρέπει νά τά ἀπαντήσει μέσα του ὁ καθένας μας, ἄν θέλουμε νά εἴμαστε τίμιοι μέ τή συνείδησή μας.

* * *

   Τό πιό ὀδυνηρό, ὅμως, ἀπ᾽ ὅλα γιά μᾶς τούς χριστιανούς εἶναι ἡ ἀσυνέπεια τοῦ βίου μας. Παραδεχόμαστε μέ τά χείλη ὅτι εἴμαστε χριστιανοί. Ὡστόσο, αὐτή τήν παραδοχή δέν τήν ἐπιβεβαιώνει ὁ τρόπος πού ζοῦμε καί συμπεριφερόμαστε. Ζοῦμε σάν νά εἴμαστε εἰδωλολάτρες, ὑλιστές, ξένοι ἐντελῶς καί μέ τό γράμμα καί μέ τό πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου.

   Ἡ στάση μας αὐτή ἀποτελεῖ προδοσία τῆς πίστεώς μας. Αἰτία σκανδάλου. Ἀφορμή γιά πολλούς νά θεωροῦν τό Εὐαγγέλιο εἴτε ξεπερασμένο γιά τήν ἐποχή μας εἴτε οὐτοπικό καί ἀκατόρθωτο.

   Ἔτσι, ἡ ἀσυνέπεια ἡμῶν τῶν χριστιανῶν —κληρικῶν καί λαϊκῶν—, ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, γίνεται συχνά ἡ αἰτία νά διασύρεται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ (Ρωμ. 2,24). Νά ἐμπαίζεται ἡ πίστη. Νά διαβάλλεται ἡ χριστιανική ζωή. Νά δυσφημεῖται ἡ Ἐκκλησία.

* * *

   Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

   Ἐμπιστεύομαι στήν ἀγάπη σας τούς παραπάνω στοχασμούς μου ὄχι —ἐπαναλαμβάνω— γιά νά χαλάσω τό ἑόρτιο κλίμα τῆς σημερινῆς μεγάλης ἑορτῆς, ἀλλά γιά νά σᾶς καταστήσω κοινωνούς τῶν προβληματισμῶν μου ὡς ἐπισκόπου καί πνευματικοῦ σας πατέρα. Οἱ εὐχές μου, ὡστόσο, πρός ὅλους σας εἶναι ὁλόθερμες.

   Ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριος νά εὐλογεῖ, νά φωτίζει καί νά ἐνισχύει ὅλους μας στή χριστιανική μας πορεία.

ὁ Ἐπίσκοπός σας

† Ο ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

Dec 24th, 2019

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΙΟΥ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ 2019: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ – ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ – ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2019 – Αγ.Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας

Ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2019 – Των Αγίων Δέκα Μαρτύρων

Ωρα 07:00 – 09:00 Ορθρος – Θεία Λειτουργία

Ώρα 17:00 : Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών των Χριστουγέννων

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2019 – Οσιοπάρθενος Ευγενία

Ώρα 07:00 – 09:00:  Eσπερινός Χριστουγέννων – Θεία Λειτουργία Μεγάλου Βασιλείου

Τετάρτη 25 Δεκεμβρίου 2019– Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ώρα 05:00 – 08:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

ώρα 17:00: Πανηγυρικός Εσπερινός Χριστουγέννων

Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2019 – Σύναξις Υπεραγίας Θεοτόκου

Ώρα 07:00 – 09:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Ώρα 17:00: Εσπερινός

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019 – Αγ. Στεφάνου

Ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2019

Ώρα 17:00: Εσπερινός

Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2019 – Των Αγίων Νηπίων

Ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

ώρα 17:00: Εσπερινός

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2019 – Αγ. Γεδεών

Ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2019

Ώρα 17:00: Εσπερινός Μεγάλου Βασιλείου

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2020 – Η Περιτομή του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού – Βασιλείου του Μεγάλου

ώρα 07:00 – 10:30: Όρθρος, Θεία Λειτουργία και Κοπή Βασιλόπιτας

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020

ώρα 17:00: Οι Μεγάλες Ώρες των Θεοφανείων

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020

ώρα 17:00: Εσπερινός

Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2020

ώρα 07:00 – 10:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Μικρός Αγιασμός

Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2020: Τα Αγία Θεοφάνεια

ώρα 07:00 – 10:45: Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Μέγας Αγιασμός Θεοφανείων

ώρα 17:00: Εσπερινός

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2020 – Σύναξις Ιωάννου του Προδρόμου

ώρα 07:00 – 09:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Dec 23rd, 2019

Χριστουγεννιάτικο Δέμα Προσφοράς

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΜΑ ΑΓΑΠΗΣ

ΘΕΡΜΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΑ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΟΛΩΝ

ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ!

ΤΡΟΦΙΜΑ ΜΑΚΡΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

(ΖΥΜΑΡΙΚΑ, ΡΥΖΙ, ΖΑΧΑΡΗ, ΓΑΛΑΤΑ, ΌΣΠΡΙΑ, ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ Κ.Λ.Π.)

ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΔΗ ΥΓΙΕΝΗΣ

Ή ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΚΡΕΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟ

ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ  ΤΡΑΠΕΖΙ

ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ

ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ

 Ενόψει των Εορτών των Χριστουγέννων, η ενορία φροντίζει ώστε κανείς να μην στερηθεί των βασικών αγαθών.

Καθ’όλη τη διάρκεια του έτους δίδονται βοηθήματα καθώς επίσης τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης από τον Ιερέα του Ναού σε σε συνεργασία με τις κυρίες της Χριστιανικής Αλληλεγγύης.

Με αφορμή τις εορτές τις αγάπης καλείστε να ενισχύσετε την αποθήκη τροφίμων του Ιερού Ναού με τρόφιμα μακράς διάρκειας (ρύζι,μακαρόνια,λάδι,δημητριακά,γάλα μακράς διάρκειας κτλ) είτε δίδοντας χρήματα για την αγορά κρέατος.

Ειδικές προθήκες βρίσκονται εντός του Ιερού Ναού στην είσοδο.

Dec 20th, 2019

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ

Ανακοινώνουμε στους ευσεβείς Χριστιανούς ότι την Τετάρτη βράδυ στις 20:30 θα τελεστεί κατανυκτική Ιερά Αγρυπνία προς τιμήν του Αγίου Σπυρίδωνος Επισκόπου Τριμυθούντος του Θαυματουργού κατά τος εξής Πρόγραμμα:

ώρα 20:30-00:30: Εσπερινός -Λιτή – Προσκύνηση Ιερών Λειψάνων – Όρθρος και Θεία Λειτουργία.

Παρακαλείστε να προσέλθετε στη Χάρη του Αγίου.

Dec 10th, 2019

Μαρτυρία Αγάπης Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης

Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Σμύρνης, ταυτόχρονα με την εξόρμηση για τον έρανο Αγάπης πληροφορεί με το παρόν φυλλάδιο τους ευσεβείς Χριστιανούς για το επιτελούμενο έργο, παρουσιάζοντας τον Ετήσιο Απολογισμό.

Dec 8th, 2019

Ὁ Ἔρανος τῆς Ἀγάπης

Ἀπό τήν Κυριακή 8 Δεκεμβρίου καί γιά μία ἑβδομάδα θά διεξαχθεῖ κι ἐφέτος ὁ ΕΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

   Μέ σχετική Ἐγκύκλιό του, πού διαβάστηκε σέ ὅλες τίς Ἐνορίες μας χθές (Κυριακή 1 Δεκεμβρίου), ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας κ. Συμεών ἐξαίρει τούς σκοπούς τοῦ Ἐράνου καί προτρέπει τούς χριστιανούς μας νά ἀνταποκριθοῦν μέ γενναιοδωρία.

   Παραθέτουμε, στή συνέχεια, τό κείμενο τῆς Ἐγκυκλίου.

   «Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

   Στήν ἀδιάλειπτη ροή τῆς ἱστορίας συνέβη ἕνα κοσμοϊστορικό καί ἀνεπανάληπτο γεγονός πού συγκλόνισε ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη. Ἕνα γεγονός πού χώρισε τόν χρόνο στά δύο καί ἄλλαξε τή μέχρι τότε καθοδική πορεία τῶν ἀνθρώπων. Ἦταν ἡ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἡ γέννηση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία ἑτοιμαζόμαστε νά ἑορτάσουμε σέ λίγες ἡμέρες.

   Ἡ θεία ἐνανθρώπηση εἶναι ἡ κορυφαία ἔκφραση τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο. Μᾶς βεβαιώνει γι᾽ αὐτό ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος: «Τόσο πολύ ἀγάπησε ὁ Θεός τόν κόσμο, ὥστε παρέδωσε στόν θάνατο τόν μονογενῆ Του Υἱό, γιά νά μή χαθεῖ ὅποιος πιστεύει σ᾽ Αὐτόν ἀλλά νά ἔχει ζωή αἰώνια» (Ἰω. 3,16). Καί συμπληρώνει ὁ μαθητής τῆς ἀγάπης εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Ἔτσι ἀποδείχθηκε ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά μᾶς: Ἀπέστειλε τόν Υἱό του τόν μονογενῆ στόν κόσμο γιά νά μᾶς χαρίσει τή νέα ζωή» (Α’ Ἰω. 4,9).

   Ὅμως ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, στηριζόμενος σ᾽ αὐτή τήν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο, ὑποδεικνύει καί σέ μᾶς τούς χριστιανούς τό ἱερό χρέος τῆς μεταξύ μας ἀγάπης: «Ἄν ὁ Θεός ἔτσι μᾶς ἀγάπησε, ὀφείλουμε κι ἐμεῖς νά ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο» (Α’ Ἰω. 4,11). Καί ἡ ἀγάπη μας πρός τόν πλησίον πρέπει νά ἐκφράζεται ὄχι μόνο μέ λόγια, ἀλλά μέ ἔργα. Νά εἶναι ἀγάπη ἔμπρακτη καί θυσιαστική.

   Πάντοτε οἱ χριστιανοί ἔχουμε καθῆκον νά δείχνουμε ἐμπράκτως τήν ἀγάπη μας στούς ἄλλους. Προπάντων ὅμως κατά τίς μεγάλες χριστιανικές μας γιορτές.

* * *

   Αὐτό ἀκριβῶς τό χρέος τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον ὑπηρετεῖ καί ὁ ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ πού κάθε χρόνο διοργανώνει ἡ Ἐκκλησία μας, ἐν ὄψει τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, καί φυσικά καί ἡ Μητρόπολή μας. Ἔτσι λοιπόν, ἐνοριακά συνεργεῖα ἐθελοντριῶν κυριῶν θά σᾶς ἐπισκεφθοῦν ἀπό τίς 8 ἕως καί τίς 15 Δεκεμβρίου καί θά σᾶς παρακαλέσουν νά ἀνοίξετε τίς πόρτες τῶν σπιτιῶν καί τῶν καταστημάτων σας, ἀλλά καί τῆς καρδιᾶς σας, προκειμένου νά στηρίξετε τήν εὐλογημένη αὐτή προσπάθεια.

   Ἡ Μητρόπολή μας καί οἱ Ἐνορίες της δέν ἔχουν περιουσία. Τό φιλανθρωπικό της ἔργο στηρίζεται στήν ἀγάπη σας καί τίς προσφορές σας. Καί τό προϊόν τοῦ Ἐράνου τῆς Ἀγάπης εἶναι τό πιό σημαντικό στήριγμά μας στήν ἐνίσχυση τοῦ ταπεινοῦ μας ἔργου.

   Πλῆθος συνανθρώπων μας καθημερινά χτυποῦν τήν πόρτα τῆς Μητροπόλεώς μας ἤ καταφεύγουν στίς Ἐνορίες μας γιά νά ἐκθέσουν τό πρόβλημά τους καί νά ζητήσουν τήν συμπαράστασή μας. Καί στίς ποικίλες ἀνάγκες πού ἔχουν, προσπαθοῦμε ὅσο μποροῦμε περισσότερο νά τούς βοηθήσουμε. Καί αὐτό τό προσπαθοῦμε γιατί ἐσεῖς μᾶς ἐμπιστεύεστε καί μᾶς ἐνισχύετε.

* * *

   Εἴμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι σας, κι ἐφέτος, θά ἀνταποκριθεῖτε στό προσκλητήριο τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας. Ὅτι θά ἐνισχύσετε ἁπλόχερα, ὅπως κάθε χρόνο, τόν Ἔρανο τῆς Ἀγάπης.

   Ἐκφράζω σέ ὅλους σας τίς θερμές εὐχαριστίες μου καί εὔχομαι προετοιμασμένοι πνευματικά νά ὑποδεχτοῦμε καί νά ἑορτάσουμε τό ἅγιο Δωδεκαήμερο.»

Μέ πατρική ἀγάπη καί θερμές εὐχές
ὁ Ἐπίσκοπός σας

†  Ο  ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

Dec 7th, 2019

«ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ Αξιοπρεπής λύση ή ωμή ανακύκλωση ;

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Δ/νσις : Ἰωάννου Γενναδίου 14 – 115 21, Ἀθῆναι
Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: contact@ecclesia.gr

ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΤΥΠΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΩΣ

Αθήνα 28 Νοεμβρίου 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος απεφάσισε κατά την συνεδρίασή Της, την 6η
Νοεμβρίου 2019, την αποστολή ενημερωτικού φυλλαδίου «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ» σχετικά με τις
θέσεις Της περί της καύσεως των νεκρών.
Κατωτέρω παρατίθεται το κείμενο, το οποίο θα διανεμηθεί
στις Ιερές Μητροπόλεις εντός του ερχομένου μηνός Δεκεμβρίου.
«ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ

Αξιοπρεπής λύση ή ωμή ανακύκλωση ;

Το θέμα της μετά θάνατον καύσης και αποτέφρωσης των ανθρώπινων σωμάτων απασχολεί την εκκλησιαστική κοινότητα ιδιαίτερα κατά την τελευταία εικοσαετία, αφότου άρχισαν συζητήσεις για
την νομοθέτησή της (θεσπίσθηκε με διαδοχικούς νόμους το 2006, 2014
και 2016).
Ασφαλώς η Ελληνική Πολιτεία είναι αρμόδια να νομοθετεί,
αλλά και η Εκκλησία παραμένει ελεύθερη έναντι του Κράτους να τηρεί τις παραδόσεις Της, μακριά από κάθε κοσμική επιρροή και επέμβαση, και υποχρεούται να απευθύνεται στα μέλη Της καταθέτοντας
την άποψη και την μαρτυρία Της επί του ζητήματος αυτού, καθώς
αφορά άμεσα στην ζωή και στην Θεολογία Της.
Το ανθρώπινο σώμα και η επιλογή της ταφής
Το σώμα συνιστά στοιχείο της υπόστασης του ανθρώπου, ο
οποίος έχει πλασθεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού (Γέν.
1,24) με προοπτική όχι τον θάνατο, αλλά την αιωνιότητα και την ελπίδα της Ανάστασης. Η Εκκλησία θεωρεί το ανθρώπινο σώμα ως
«ιερό», ονομάζοντάς το ναό του Αγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6,19). Τρανό
παράδειγμα γι’ αυτό από την ζωή της Εκκλησίας αποτελεί η τιμητική
προσκύνηση των ιερών λειψάνων των Αγίων. Αφού το σώμα των
Αγίων κοπίασε για την δόξα του Θεού, αυτοί έλαβαν ως θεία δωρεά
και μετά τον σωματικό θάνατό τους χάρη, έλεος και δύναμη, με αποτέλεσμα να θαυματουργούν.
Η ταφή ανήκει στην παράδοση της Εκκλησίας, η οποία έχοντας
ως βάση την Ευαγγελική και Πατερική διδασκαλία σέβεται το ανθρώπινο σώμα ως δημιούργημα του Θεού, γι’ αυτό και το ενταφιασμένο
σώμα γίνεται αντικείμενο φροντίδας και προσευχών. Το νεκρό σώμα
το θεωρεί όχι ως «στερεό απόβλητο», όπως (κατ’ αποτέλεσμα) το αντιμετωπίζουν οι θιασώτες της αποτέφρωσης, αλλά το περιβάλλει με
σεβασμό και τιμή.
Τους δε ανθρώπους που φεύγουν από την ζωή η Εκκλησία τους
ονομάζει κεκοιμημένους, διότι βρίσκονται σε αναμονή για να ξυπνήσουν, αφού η ανθρώπινη ζωή δεν κλείνεται σε δύο ημερομηνίες, δεν
έχει την χρονική διάρκεια που γράφεται στις ταφόπλακες, και οι κεκοιμημένοι θα αναστηθούν την ημέρα της Δευτέρας και ενδόξου Παρουσίας του Κυρίου. Γι᾿ αυτό και τους τόπους όπου φιλοξενούνται τα
σώματα των κεκοιμημένων, και ως εκ τούτου διαθέτουν και αυτοί ιερότητα, τους ονομάζει «κοιμητήρια». Η επιλογή λοιπόν της Εκκλησίας
να εναποθέτει τα κεκοιμημένα μέλη Της μέσα στην γη και σε στάση
κοίμησης, συμβολίζει την προσδοκία της Ανάστασης και εκδηλώνει
την αγάπη Της προς τον άνθρωπο, ακόμη και ως νεκρό.
Είναι επίσης κατανοητό, ότι υπάρχουν και άνθρωποι που αδυνατούν να αποδεχθούν με ρεαλισμό το γεγονός του θανάτου. Η ανθρώπινη αυτή αδυναμία, μεταξύ άλλων, εξηγεί γιατί δεν αντέχουν στην
διατήρηση της μνήμης, της σχετικής με τον θάνατο των οικείων τους
(όπως τα ταφικά μνημεία), ή στην ιδέα της αποσύνθεσης του δικού
τους σώματος. Την αδυναμία αυτή νικά και υπερβαίνει η θετική απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα: υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα καθορίζει και την ανάλογη στάση απέναντι
στο νεκρό σώμα.

Οι υπέρμαχοι της καύσης

Από τους υπερασπιστές της καύσης γίνεται επίκληση «τεχνικών» λόγων (χωροταξικών, περιβαλλοντικών, οικονομικών), οι οποίοι,
τουλάχιστον μέσα από μία θεολογική θεώρηση των πραγμάτων, δεν
μπορούν να αποτελέσουν για τα μέλη της Εκκλησίας επαρκείς λόγους
για την βίαιη καταστροφή του ανθρώπινου σώματος. Εξάλλου, κράτη
με πολυπληθέστερα αστικά κέντρα, όπου οι κάτοικοί τους ακολουθούν την παράδοση της ταφής (π.χ. μουσουλμάνοι), έχουν βρει λύσεις
στα παραπάνω ζητήματα.
Ακόμη, διατυπώνεται η άποψη, ότι καθένας πρέπει να έχει
ελευθερία επιλογής ανάμεσα στην ταφή ή την καύση. Η Εκκλησία ως
κοινότητα, που είναι κατ’ εξοχήν χώρος ελευθερίας, δεν καταναγκάζει κανέναν άνθρωπο να τηρεί τις παραδόσεις Της. Έχει όμως το δικαίωμα να θεωρήσει την καύση ως μεταχείριση αντίθετη προς τις αρχές, την παράδοση και τα έθιμά Της και να αποφανθεί ότι όποιος επιλέξει την καύση αυτονομείται, αφού διαφοροποιείται από βασικές διδασκαλίες και τον τρόπο της ζωής Της. Προφανώς, όσοι δεν θέλουν να
ακολουθήσουν την παράδοση της Εκκλησίας, έχουν το δικαίωμα να
επιλέξουν την αποτέφρωση, οπότε δεν θα τύχουν Εξοδίου Ακολουθίας
(Κηδείας) από την Εκκλησία.
Προβάλλεται και το παιδαριώδες επιχείρημα, ότι η Εκκλησία
απορρίπτει την καύση και προτιμά την ταφή για ιδιοτελείς λόγους.
Όμως πρώτον, οι Δήμοι είναι που λειτουργούν τα κοιμητήρια και εισπράττουν τα τέλη από τους τάφους και τα οστεοφυλάκια. Δεύτερον,
εάν η Εκκλησία έθετε ως προτεραιότητα οποιοδήποτε (δήθεν) οικονομικό όφελος, θα έπραττε το αντίθετο και θα προέτρεπε τους ορθόδοξους κληρικούς να ψάλουν την Νεκρώσιμο Ακολουθία και για όσους
αποτεφρώνονται.
Επιπλέον υποστηρίζεται ότι η σύγχρονη αποτέφρωση είναι περισσότερο «αξιοπρεπής» για το ανθρώπινο σώμα από την ταφή. Προς
τον σκοπό αυτό γίνεται σύγκριση της σύγχρονης αποτέφρωσης όχι με
την ταφή καθ’ εαυτήν ως νεκρικό έθιμο, αλλά με τα κακώς κείμενα,
τα φαινόμενα εκμετάλλευσης ή την απαξιωτική μεταχείριση σε διάφορα δημοτικά κοιμητήρια (π.χ. κορεσμένα κοιμητήρια, υψηλά δημοτικά τέλη, εκταφές με τρόπο που δεν τιμά τον νεκρό). Αυτή όμως δεν
είναι ορθή βάση σύγκρισης. Η απάντηση στο επιχείρημα αυτό θα πρέπει να είναι η απαίτηση των πολιτών να βελτιωθούν οι συνθήκες στα
δημοτικά κοιμητήρια, να ιδρυθούν νέα κοιμητήρια, να υπάρχει τιμητική, αξιοπρεπής και ανθρώπινη μεταχείριση των νεκρών και των
συγγενών τους από τις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες και όχι η αποτέφρωση.
Γι’ αυτό και είναι σημαντικό, όσοι δεν θέλουν να ακολουθήσουν
την παράδοση της Εκκλησίας, να έχουν πλήρη ενημέρωση για το περιεχόμενο της αποτέφρωσης, ώστε να κρίνουν εάν πράγματι είναι τιμητική για το ανθρώπινο σώμα, πριν προβούν στην επιλογή αυτή.

Η καύση των νεκρών στην αρχαιότητα

Προβάλλεται ότι η αποτέφρωση, όπως γίνεται σήμερα, ανήκει
δήθεν στην αρχαία ελληνική παράδοση, γιατί σε πολλές πόλεις οι αρχαίοι Έλληνες έκαιγαν τα σώματα των νεκρών. Όμως, στις αρχαίες
πόλεις – κράτη συνηθιζόταν είτε η ταφή είτε η καύση των νεκρών σωμάτων και ακολούθως η ταφή των οστών που απέμεναν από την πυρά.
Δηλαδή, ακόμα και στην περίπτωση της καύσης στην αρχαία Ελλάδα,
ακολουθούσε πάντοτε η ταφή του σκελετού και οι ταφικές τιμές προς
τον νεκρό. Μέχρι σήμερα η αρχαιολογική σκαπάνη βρίσκει ταφές με
σκελετούς ή με καμμένα οστά (λ.χ. τοποθετημένα σε νεκρικές λάρνακες ή αγγεία) μαζί με σημαντικά κτερίσματα, που συνόδευαν τον νεκρό, δείγμα της θρησκευτικότητας και του σεβασμού των αρχαίων Ελλήνων στους νεκρούς τους. Αυτή είναι η πολιτιστική παράδοση της
χώρας μας. Η σύγχρονη αποτέφρωση, όπως αναλύεται κατωτέρω, δεν
έχει καμία σχέση με την καύση των νεκρών στην αρχαία Ελλάδα.

Η αποτέφρωση σήμερα

Σήμερα πλανάται από κερδοσκόπους η ψευδής εικόνα, ότι δήθεν
η αποτέφρωση γίνεται με απλή καύση του σώματος στην πυρά, όπως
σε ορισμένες περιπτώσεις γινόταν στην αρχαιότητα. Αυτό είναι αναληθές.
Κατά την σύγχρονη διαδικασία της –κατ’ ευφημισμόν– «αποτέφρωσης», μετά από την καύση του νεκρού σε κλίβανο ο ανθρώπινος
σκελετός ρίχνεται σε ηλεκτρικό σπαστήρα (μίξερ, cremulator), θρυμματίζεται και μετατρέπεται σε σκόνη. Ειδικότερα η αποτέφρωση διεξάγεται σε δύο φάσεις:
α) Στην πρώτη φάση ο νεκρός εισέρχεται σε κλίβανο και μετά
την καύση του σώματός του δεν απομένει η τέφρα, αλλά ο ανθρώπινος
σκελετός. Ό,τι δηλαδή θα απέμενε και μετά την ταφή στο κοιμητήριο.
Ενίοτε, κατά την διάρκεια της καύσης, ο υπάλληλος του αποτεφρωτηρίου ανοίγει τον κλίβανο και με σιδερένια εργαλεία σπάει τα οστά του
νεκρού σε μικρότερα τμήματα.
β) Στην δεύτερη φάση συλλέγονται τα οστά από τον κλίβανο και
ρίχνονται σε μίξερ (σπαστήρα οστών, cremulator). Το μίξερ κονιορτοποιεί τον σκελετό και τον μετατρέπει σε σκόνη. Η σκόνη συλλέγεται
σε δοχείο («τεφροδόχο») και παραδίδεται στους οικείους του νεκρού.
Επομένως, όταν σήμερα γίνεται λόγος για «αποτέφρωση», δεν
κυριολεκτείται ο όρος. Ούτε οι συγγενείς παραλαμβάνουν την «τέφρα» του νεκρού από το αποτεφρωτήριο. Αυτό που παραλαμβάνουν
δεν είναι το προϊόν της καύσης (τέφρα, στάχτη), αλλά η σκόνη (τρίμματα) από τα οστά, τα οποία ρίχθηκαν σε σπαστήρα οστών (μίξερ)
μετά την καύση.
Από την άποψη αυτή, η σύγχρονη «αποτέφρωση νεκρών» δεν διαφέρει και πολύ από την «ανακύκλωση απορριμμάτων». Είναι σαφές
ότι, τουλάχιστον για το ήθος της Εκκλησίας μας, αυτή η διαδικασία
μηχανικού αφανισμού του σώματος δεν τιμά τον νεκρό. Η Εκκλησία
αρνείται ότι είναι αξιοπρεπές για τον κεκοιμημένο άνθρωπο να καεί
σε κλίβανο και να θρυμματισθεί σε μίξερ.
Σε ό,τι αφορά στην διαχείριση της «τέφρας», η νομοθεσία (νόμος
4368/2016 άρθρο 92, ΦΕΚ Α΄ 21/2016) την υποβιβάζει στην κατηγορία
των ιδιωτικών απορριμμάτων. Η μετέπειτα τύχη της «τέφρας» αποτελεί ιδιωτική υπόθεση των συγγενών, χωρίς κρατικό έλεγχο προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας (π.χ. τροφικής
αλυσίδας). Επιτρέπεται στους συγγενείς (εάν θέλουν να αποφύγουν
τα έξοδα φύλαξης της τεφροδόχου σε κοιμητήριο ή αποτεφρωτήριο)
να σκορπίσουν την «τέφρα», είτε ελεύθερα στην θάλασσα είτε σε περιοχή εκτός σχεδίου πόλης (αδιάφορο αν είναι κατοικημένη ή καλλιεργούμενη), είτε να ρίξουν την τεφροδόχο στην θάλασσα, υπό τον όρο
ότι το σκεύος μπορεί να διαλυθεί στο νερό. Δεν προβλέπεται κανένας
έλεγχος από κρατική ή δημοτική υπηρεσία προς διασφάλιση της δημόσιας υγείας και απόκειται στην νομιμοφροσύνη και ευαισθησία των
συγγενών, εάν και πώς θα τηρήσουν τις παραπάνω επιλογές του νόμου. Πρακτικά, δηλαδή, μετά από την παράδοση της τεφροδόχου στην
οικογένεια του νεκρού, η τύχη της αγνοείται από το Κράτος.

Συμπερασματικά

Όλα τα παραπάνω δεν είναι ευρέως γνωστά στην πλειοψηφία
της ελληνικής κοινωνίας, η οποία γίνεται δέκτης συνθημάτων ή διαφημίσεων περί της δήθεν αξιοπρεπούς λύσης της αποτέφρωσης, αλλά
προφανώς αγνοεί την βιαιότητα και εχθρότητα προς το ανθρώπινο
σώμα, η οποία επιδεικνύεται κατά την σύγχρονη διαδικασία αποτέφρωσης.
Αξιοσημείωτο δε είναι ότι κάποιοι ψυχολόγοι θεωρούν πως η
σύγχρονη μέθοδος αποτέφρωσης αποτελεί σε επίπεδο φαντασιακό
ένα ισοδύναμο της αυτοκτονίας.
Ασφαλώς υπάρχουν άνθρωποι, που δεν αποδέχονται την κοινή
Πίστη και Ζωή του Σώματος του Χριστού ή επιλέγουν κατά το δοκούν
ποιους κανόνες και παραδόσεις της Εκκλησίας θα ακολουθούν. Ακριβώς επειδή η Εκκλησία σέβεται την ελευθερία της επιλογής τους  να παραδοθούν στην πυρά, είτε επιθυμούν Κηδεία είτε όχι, παρόμοια και
εκείνοι οφείλουν να αναγνωρίσουν την ελευθερία της Εκκλησίας να
μην υποχρεωθεί να τελέσει Εξόδιο Ακολουθία για κάποιον, που αποφάσισε να μην ανήκει καθόλου ή να ανήκει επιλεκτικά στην Εκκλησία,
αφού απορρίπτει ορισμένες από τις νεκρικές Της παραδόσεις, όπως
την ταφή.
Διαφορετική είναι η αντιμετώπιση της Εκκλησίας προς εκείνους, οι οποίοι ακούσια ή μαρτυρικά (π.χ. στις καταστροφικές πυρκαγιές) γνώρισαν τέτοιο σκληρό θάνατο και φυσικά τίποτα και κανείς
δεν θα μπορέσει να «εμποδίσει» τον Θεό, στην Δευτέρα Παρουσία, να
αναστήσει τους ανθρώπους, τόσο από τα οστά, όσο και από την τέφρα
τους.
Πρέπει, όμως, να κατανοήσουν όλοι, ακόμη και εάν δεν είναι
μέλη της Εκκλησίας ή «αρνούνται την αθανασία» ή ψάχνουν τρόπους
όσο το δυνατόν πιο «ανώδυνου» χειρισμού του θανάτου, ότι η απανθράκωση του σώματος και η σύνθλιψή του αποτελεί εκδήλωση που
κατ’ ουσίαν «βεβηλώνει» την ανθρώπινη ύπαρξη. Για την Εκκλησία ο
κάθε άνθρωπος είναι «κατ’ εικόνα Θεού» πλασμένος. Τα νεκρά σώματα δεν είναι απορρίμματα! Δεν είναι άχρηστα αντικείμενα, τα οποία πρέπει να παραδοθούν στην φωτιά και στον θρυμματισμό, δηλαδή σε ένα βίαιο αφανισμό. Η Εκκλησία αρνείται την καύση, επειδή
αρνείται το αμετάκλητο ανθρώπινο τέλος και την βία προς το ανθρώπινο πρόσωπο. Είναι τραγικό να καίμε και να κονιορτοποιούμε ό,τι
έχει αληθινή αξία.
Η Εκκλησία επιλέγει και εφαρμόζει την ταφή, διότι σέβεται το
σώμα του κεκοιμημένου ανθρώπου, έχει πίστη και ελπίδα στο αιώνιο
μέλλον και αναθέτει στην φύση την ευθύνη της φθοράς του φυσικού
παρόντος του ανθρώπου.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»

Dec 2nd, 2019

Τα Ημερολόγια της Μητροπόλεώς μας

Nov 29th, 2019
« Previous PageNext Page »