ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ – ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ – ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 

ti-giortazoyme-tin-pentikosti

 

Η Μεγάλη Δεσποτική Εορτή της Πεντηκοστής θα εορταστεί στο Ναό μας ως εξής:

Παρασκευή 2/6/2017, ώρα 18:00:

Εσπερινός – Δέηση, Τρισάγιο Κεκοιμημένων

Ψυχοσάββατο 3/6/2017, ώρα 07:00 – 09:00:

Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Τρισάγιο Κεκοιμημένων

ώρα 19:00: Εσπερινός της Πεντηκοστής

Κυριακή της Πεντηκοστής 4/6/2017

ώρα 07:00 – 10:50: Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Εσπερινός της Γονυκλυσίας

Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος 5/6/2017

ώρα 07:00 – 09:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Jun 1st, 2017

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στην Ενορία μας

Ιερός Ναός Μυρτιδιωτίσσης Αλίμου-4

Ανακοινώνεται ότι, την Κυριακή 28 Μαΐου 2017, Μνήμη των Αγίων Πατέρων της Α Οικουμενικής Συνόδου θα τελεστεί ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία από τις 07:00 έως τις 10:15, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, Νέας Σμύρνης κκ Συμεών.

May 27th, 2017

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ

images 1analipsi

 

Σαράντα ημέρες μετά την Αγία Του Ανάσταση, ο Κύριος μας ανελήφθη στους ουρανούς.

Αυτή τη Μεγάλη Δεσποτική Εορτή, εορτάζουμε την Πέμπτη 25/5/2017 ως εξής:

Τετάρτη 18:00: Το τελευταίο Χριστός Ανέστη με την τελετή της απόδοσης του Πάσχα και στη συνέχεια

18:30: ο Μέγας Εσπερινός της Αναλήψεως

Πέμπτη, 07:00 – 09:30: Ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία της Εορτής.

Λίγα λόγιο για την Εορτή της Αναλήψεως, από τη γραφίδα του θεολόγου Λάμπρου Κ. ΣΚόντζου, από την ιστοσελίδα της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εδώ :

«ΑΝΕΛΗΦΘΗΣ ΕΝ ΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ»

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητή

Η εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού αποτελεί έναν χαρμόσυνο εορτολογικό σταθμό μέσα στην όντως ευφρόσυνη αναστάσιμη περίοδο της Εκκλησίας μας. Με αισθήματα αγαλλιάσεως οι ορθόδοξοι πιστοί κατακλύζουμε την ιερή αυτή ημέρα τους ναούς για να αναπέμψουμε ευχαριστήριες ωδές στο Σωτήρα και Λυτρωτή μας Κύριο και να υμνήσουμε την αγία Ανάληψή Του στους ουρανούς, εκεί από όπου καταδέχθηκε να κατέβει, προκειμένου να επιτελέσει το σωτήριο έργο του ανθρωπίνου γένους (Ιωάν.3,13.Φιλιπ.2,6-11). Υμνούμε την επάνοδό Του στο θείο θρόνο της άφατης μεγαλοσύνης Του, στα δεξιά του Θεού Πατέρα, προς τον Οποίο θα είναι εσαεί ο μεγάλος και αιώνιος μεσίτης μας (Α΄Τιμ.2,5).

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, δεν εγκατέλειψε αμέσως τον κόσμο, αλλά συνέχισε για σαράντα ημέρες να εμφανίζεται στους μαθητές Του (Πράξ.1,3). Αυτές οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του προς αυτούς είχαν πολύ μεγάλη σημασία. Έπρεπε οι πρώην δύσπιστοι και φοβισμένοι μαθητές να βιώσουν το γεγονός της Αναστάσεως του Διδασκάλου τους και να αποβάλλουν κάθε δισταγμό και ψήγμα απιστίας για Εκείνον. Έπρεπε να αποβάλλουν κάθε ίχνος λαθεμένης μικροεθνικιστικής ιουδαϊκής αντίληψης για το Μεσσία. Να συνειδητοποιήσουν πλήρως τον πανανθρώπινο χαρακτήρα του απολυτρωτικού έργου του Σωτήρα και να ξεχάσουν κάθε σκέψη για «ανάσταση του βασιλικού θρόνου του Δαβίδ» και την κυριαρχία του κόσμου. Οι θαυμαστές μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του και οι προχωρημένες πια και πνευματικού χαρακτήρα νουθεσίες αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα για τη διαμόρφωση νέας αντιλήψεως για το θείο πρόσωπο του Λυτρωτή Χριστού και το σωτήριο ιεραποστολικό έργο που είχαν ταχθεί από Εκείνον να επιτελέσουν στο εξής. « Διήνοιξεν αυτών τον νουν, αναφέρει ο ευαγγελιστής Λουκάς, του συνιέναι τας γραφάς και είπεν αυτοίς ότι ούτω γέγραπται και ούτως έδει παθείν τον Χριστόν και αναστήναι εκ νεκρών τη τρίτη ημέρα, και κηρυχθήναι επί το ονόματι αυτού μετάνοιαν και άφεσιν αμαρτιών εις πάντα τα έθνη, αρξάμενον από Ιερουσαλήμ. Υμείς δε εστε μάρτυρες τούτων. Και ιδού εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του πατρός μου εφ΄ υμάς» (Λουκ.24,45-49). Η πιο ελπιδοφόρα αναγγελία Του προς αυτούς ήταν η διαβεβαίωση πως «ιδού εγώ μεθ ‘ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.28,20) και «καθίσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ έως ου ενδύσησθε δύναμιν εξ΄ύψους » (Λουκ.24,49), προαναγγέλλοντας την επιδημία του Παναγίου Πνεύματος προς αυτούς και την Εκκλησία Του.

Την τεσσαρακοστή λοιπόν ημέρα, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, «εξήγαγε δε αυτούς (τους μαθητάς ) έξω εις Βηθανίαν και επάρας τας χείρας αυτού ευλόγησεν αυτούς. Και εγένετο εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ΄αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν . Και αυτοί προσκυνήσαντες αυτόν υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης και ήσαν δια παντός εν τω ιερώ αινούντες και ευλογούντες τον Θεόν » (Λουκ.24,50-53). Ο ευαγγελιστής Μάρκος, περιγράφοντας πιο λακωνικά το θαυμαστό και συνάμα συγκινητικό γεγονός, αναφέρει πως μετά από την ρητή αποστολή των μαθητών σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας τα έθνη, «ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, του Κυρίου συνεργούντος και τον λόγον βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων» (Μαρκ.16,19-20).

Το μεγάλο γεγονός της Θείας Αναλήψεως έχει πραγματικά τεράστιες θεολογικές και σωτηριολογικές παραμέτρους για την Εκκλησία μας. Η Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας της επί γης παρουσίας Του και του απολυτρωτικού έργου Του. «Ανελήφθη εν δόξη » για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του στους παριστάμενους μαθητές Του. Για να τους στηρίξει έτι περισσότερο στον τιτάνιο πραγματικά αγώνα, που Εκείνος τους ανάθεσε, δηλαδή τη συνέχιση του σωτηριώδους έργου Του για το ανθρώπινο γένος.

Είναι αλήθεια πως και κατ’ αυτήν τη θαυμαστή στιγμή οι απόστολοι δεν είχαν πλήρη συναίσθηση της αποστολής τους. Παρ’ όλο ότι είχαν ζήσει συγκλονιστικά γεγονότα το τελευταίο διάστημα, τα άχραντα παθήματα του Διδασκάλου τους και βίωσαν την λαμπροφόρο Ανάστασή Του από τους νεκρούς, εν τούτοις δε μπόρεσαν να απαγκιστρωθούν από τη μικροεθνικιστική ιουδαϊκή περί Μεσσία αντίληψη. Γι’ αυτό μπήκαν στον πειρασμό να πληροφορηθούν από Εκείνον, τη στιγμή που τους εγκατέλειπε για τον ουρανό, «Κύριε, ει εν τω χρόνω τούτω αποκαθιστάνεις την βασιλείαν τω Ισραήλ;» (Πραξ.1,6). Δεν είχαν συνειδητοποιήσει την παγκοσμιότητα του κηρύγματος του Ιησού, δεν αντιλήφθηκαν την πνευματική οικουμενική επανάσταση, που ήρθε να φέρει Αυτός στην ανθρωπότητα, απαλλαγμένη από κάθε μορφή κοσμικής εξουσίας, έχοντας χαρακτήρα αποκλειστικά διακονίας, προς τον πεσόντα άνθρωπο. Φαίνεται ότι λησμόνησαν την προτροπή του Διδασκάλου τους να αλλάξουν νοοτροπία και να μην σκέπτονται όπως ο εξουσιαστικός κόσμος «υμείς δε ουχ ούτως, αλλ’ ο μείζων εν υμίν γινέσθω ως ο νεώτερος, και ο ηγούμενος ως ο διακονών. Τις γαρ μείζων, ο ανακείμενος ή ο διακονών; Ουχί ο ανακείμενος ; Εγώ δε ειμί εν μέσω υμών ως ο διακονών. Υμείς δε εστέ οι διαμεμενηκότες μετ ‘ εμού εν τοις πειρασμοίς μου» (Λουκ.22,26-27). Το παράδειγμα της διακονίας το έδωσε πλειστάκις ο Ίδιος ο Κύριος, ο Οποίος δεν ήρθε στον κόσμο « διακονηθήναι , αλλά διακονήσαι » (Μάρκ.10,45). Με λόγους τρυφερότητας, συμπάθειας και αγάπης προς αυτούς τους απάντησε πως « ουχ υμών εστι γνώναι χρόνους ή καιρούς ους ο πατήρ έθετο εν τη ιδία εξουσία» (Πράξ.1,7), θέλοντας να τους εμπεδώσει τη διαχρονική και σώζουσα παρουσία της Εκκλησίας Του στον κόσμο. Εκείνο που τους χρειάζονταν ήταν η άνωθεν δύναμη και ο φωτισμός για να μυηθούν πλήρως στο μυστήριο της σωτηρίας του κόσμου. Τους έδωσε την ελπιδοφόρα αγγελία πως θα λάβουν «δύναμιν επελθόντος του αγίου Πνεύματος» και έτσι θα δυνηθούν να γίνουν «μάρτυρες (Αυτού) εν τε Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και Σαμαρεία και εως εσχάτου της γης» (Πράξ.1,8).

Ο ιερός συγγραφέας του βιβλίου των «Πράξεων των Αποστόλων» αναφέρει και κάτι άλλο πολύ σημαντικό, περιγράφοντας το θαυμαστό γεγονός της εις ουρανούς αναλήψεως του Κυρίου. «Βλεπόντων αυτών (των μαθητών) επήρθη , και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από των οφθαλμών αυτών. Και ατενίζοντες ήσαν εις τον ουρανόν πορευομένου αυτού, και ιδού άνδρες δύο παρειστήκεσαν αυτοίς εν εσθήτι λευκή, οί και είπον΄ άνδρες Γαλιλαίοι, τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον ουρανόν ; Ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’ υμών εις τον ουρανόν , ούτως ελεύσεται , όν τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν » (Πράξ.1,9-11). Οι ουράνιοι διαμηνείς του θελήματος του Θεού άγγελοι βρέθηκαν για μια ακόμα φορά ανάμεσα σε ανθρώπους για να βεβαιώσουν το υπερφυσικό γεγονός της Αναλήψεως και να αναγγείλουν και κάτι άλλο: την επανέλευση του Κυρίου στη γη, η οποία θα γίνει τόσο ένδοξη και λαμπρή, όσο η Ανάληψη, όπως την βίωσαν οι παριστάμενοι απόστολοι.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. ’φησε στη γη την Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «το Πνεύμα της αλήθείας» ( Ιωάν . 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου. Η σωτηρία συντελείται με την οργανική συσσωμάτωση των πιστών στο θεανδρικό Σώμα του Χριστού. Αυτό εννοούσε, όταν υποσχόταν στους μαθητές Του: «ιδού εγώ μεθ ‘ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος» (Ματθ.28,20).

O απόστολος Παύλος θέλοντας να τονίσει εμφαντικά το γεγονός της εις ουρανούς αναβάσεως του Χριστού και της παρρησίας Του στο θρόνο του Θεού Πατέρα, έγραψε πως Αυτός «διαθήκης καινής μεσίτης εστί, όπως, θανάτου γενομένου εις απολύτρωσιν των επί τη πρώτη διαθήκη παραβάσεων, την επαγγελίαν λάβωσιν οι κεκλημένοι της αιωνίου κληρονομίας » (Εβρ.9,15). Λάβαμε την « οικονομίαν της χάριτος» (Εφεσ.3,2), ως υπέρτατη δωρεά της υψώσεως Αυτού. Ο φαεινός θρόνος Του στους ένδοξους ουρανούς είναι στο εξής το σημείο συνάντησης Θεού και ανθρώπων, διότι ο Ίδιος διαβεβαίωσε πως «ουδείς έρχεται προς τον πατέρα ει μη δι’ εμού» (Ιωάν.14,6).

Μέσα λοιπόν στην χαροποιό αναστάσιμη περίοδο προβάλλει η μεγάλη εορτή της Αναλήψεως για να μας χαροποιήσει έτι περισσότερο και να μας υπενθυμίσει πως η δοξασμένη επάνοδος του Λυτρωτή μας Χριστού στο θρόνο της Θεότητας απορρέει άπειρες σωτήριες δωρεές για την ανθρωπότητα και ολόκληρη τη δημιουργία. Αυτός ως ο δοξασμένος Θεάνθρωπος μετέχει ταυτόχρονα του κτιστού και του ακτίστου , καθιστάμενος έτσι ο σωτήριος σύνδεσμος μεταξύ Δημιουργού και δημιουργημάτων. Αυτή είναι η πεμπτουσία της σωτηρίας και το κεντρικό νόημα της μεγάλης εορτής!

May 23rd, 2017

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

Ανακοινώνεται στους ευσεβείς Χριστιανούς πως την Τετάρτη, 17/5/2017 και ώρα 18:00, θα τελεστεί στον Ιερό μας Ναό η Ακολουθία του Εσπερινού, Ιερά Παράκληση στον Άγιο τον ημερών μας όσιο Γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη και εν συνεχεία το μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.

Τις Ακολουθίες θα τελέσει, μαζί με τον εφημέριό μας πατέρα Πολύκαρπο, ο πατήρ Φιλόθεος Θεοδωρόπουλος, εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίτσας) Κολοκυνθούς.

May 15th, 2017

ΕΟΡΤΑΖΕΙ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ

 

f3bfb5a54f8a48fb2e8b2f50d8f9d3a9_L

Την Τέταρτη Κυριακή μετά το Πάσχα η Εκκλησία μας αναμιμνήσκεται του διαλόγου του Κυρίου μας με τη Σαμαρείτιδα (Αγία Φωτεινή). Ως εκ τούτου εορτάζει ο Μητροπολιτικός Ναός της Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης σύμφωνα με το παρακάτω Πρόγραμμα:

Το Σάββατο, 13 Μαΐου (παραμονή της Ἑορτής),
– Μέγας Εσπερινός ὥρα 7.00 μ.μ.

Την Κυριακή, 14 Μαΐου (κυριώνυμος ημέρα),

-Όρθρος ώρα 07:00 π.μ.

– Θεία Λειτουργία ώρα 8.30 π.μ.

– Λιτανεία ώρα 7.00 μ.μ.
– Παράκληση ὥρα 8.00 μ.μ.

Ἐφέτος, προσκεκλημένοι Ιεράρχες είναι ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως κ. Χρυσόστομος και ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Άρτης κ. Καλλίνικος.

May 12th, 2017

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ

 

DSC01970

 

 

Στις 12 Μαΐου, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Οσίου Θεοδώρου του Εν Κυθήροις ασκήσαντος.

Είναι Προστάτης και Πολιούχος των Κυθήρων, από όπου πολλοί ενορίτες μας κατάγονται ενώ εικόνα του Οσίου κοσμεί το Τέμπλο του Ιερού μας Ναού.

Αύριο, Πέμπτη 12/5/2017, και από 07:00 – 09:15, θα τελεστεί ο όρθρος και η Θεία Λειτουργία της Εορτής στον Ιερό μας Ναό και απόψε στις 18:30 ο Εσπερινός της Εορτής.

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ  ΕΔΩ:

Χριστοῦ δωρεῶν ἐπωνυμίαν φέρων.
Βροτοῖς ἴασιν ἀεὶ πηγάζεις Πάτερ.
Δυωδεκάτῃ Θεόδωρος ὕπερθεν ἀείρατο αἴης.

Βιογραφία
Ο Όσιος Θεόδωρος γεννήθηκε στην Κορώνη μεταξύ των ετών 870 – 890 μ.Χ. και πατρίδα του ήταν η Κορώνη της Πελοποννήσου. Η μητέρα του προηγούμενα ήταν στείρα και όταν ο Θεός της χάρισε παιδί το ονόμασε Θεόδωρο.

Ο Θεόδωρος λοιπόν διδάχτηκε τα Ιερά γράμματα και παραδόθηκε από τους γονείς του στον τότε επίσκοπο Κορώνης, ο οποίος τον έκανε αναγνώστη. Όταν πέθαναν οι γονείς του, ο Θεόδωρος μπήκε υπό την προστασία ενός Ιερέα του Ναυπλίου, που ήταν φίλος των γονέων του Οσίου.

Όταν έφτασε σε κατάλληλη ηλικία, παντρεύτηκε και απόκτησε δύο παιδιά. Ο επίσκοπος Άργους, βλέποντας τις αρετές του, τον χειροτόνησε Διάκονο. Αργότερα ο Θεόδωρος πήγε στη Ρώμη και προσκύνησε τους τόπους των Μαρτύρων. Κατόπιν επέστρεψε στη Μονεμβασία, όπου παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σ’ ένα κελί της εκκλησίας της Θεοτόκου της Διακονίας.

Έπειτα, παρά τις παρακλήσεις της οικογένειας του να μείνει κοντά της, ο Θεόδωρος, ποθώντας τα ανώτερα πνευματικά αγαθά, ήλθε στα Κύθηρα περί το 921 μ.Χ. όταν η νήσος ήταν «ἔρημος καί ἀοίκητος» λόγω των επιδρομών των Σαρακηνών της Κρήτης και μόνασε στον παλαιό χριστιανικό Ναό των Αγίων Σεργίου και Βάκχου. Εκεί αφού έζησε ζωή πολύ ασκητική και έφτασε σε μεγάλα ύψη αρετής, απεβίωσε ειρηνικά στις 12 Μαΐου του 922 μ.Χ.

Λίγο καιρό μετά το θάνατό του ναύτες περαστικοί από τα Κύθηρα βρήκαν άθικτο το λείψανό του. Τρία χρόνια αργότερα, το 925 μ.Χ., Μονεμβασιώτες έθαψαν το λείψανο του Οσίου. Η παλιά εκκλησία των Αγίων Σεργίου και Βάκχου ξαναχτίστηκε από Μονεμβασιώτες και αφιερώθηκε στον Όσιο Θεόδωρο. Με την πάροδο του χρόνου δημιουργήθηκε μοναστήρι, το οποίο απέκτησε περιουσία, την οποία καλλιεργούσαν οι ιερωμένοι, κοσμικοί και μοναχοί.

Το χρονικό του Κυθήριου μονάχου Χειλά αποτελεί πολυτιμότατη πηγή για την ιστορία του μοναστηριού. Είναι μια έκθεση – αναφορά προς τους Βενιέρους, η οποία γράφτηκε περί το 1460 μ.Χ.

Γύρω στα 1630 μ.Χ. ο Επίσκοπος Κυθήρων Αθανάσιος Βαλεριανός ανακαίνισε το Ναό του Οσίου, στον οποίο έγιναν διάφορες μετατροπές και προσθήκες.

Ακολουθία του Οσίου εκδόθηκε το 1747 μ.Χ. στη Βενετία, το 1841 μ.Χ. στη Σμύρνη και το 1899 μ.Χ. και 1961 μ.Χ. στην Αθήνα).

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Πλοῦτον ἄσυλον, ἡ νῆσος ἔχει, τὴν κατάθεσιν τῶν σῶν λειψάνων, ἐξ ὧν καὶ χάριν θαυμάτων ἀῥύεται, ἐκλυτρουμένη παθῶν καὶ κακώσεων, διὸ καὶ χαίρει τιμῶσα τὴν μνήμην σου. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἐλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τά ἄνω ζητῶν.
Τοῦ βίου φυγὼν ἡδύτητας καὶ θόρυβον, καὶ τέκνα λιπὼν καὶ σύζυγον μακάριε, τὴν ἐρημον ᾤκησας, καὶ Ἄγγέλων γέγονας Ὅσιε, ζηλωτὴς ἀξιάγαστος, πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Τᾶς τοῦ βίου παγίδας ἀποφυγὼν, ἐλαμπρύνθης τῇ αἴγλῃτῶν ἀρετῶν, ἄνωθεν δεξάμενος τὴν ἀκτῖνα τοῦ πνεύματος, καὶ διὰ τοῦτο πᾶσαν, ὑπ.εμεινας κάκωσιν, οἱ γὰρ σοὶ ἀγῶνες, ἐπτόησαν δαίμονας, ὅθεν καὶ νικήσας, τὰς αὐτῶν μεθοδίας, παρέχεις ἰάματα, τοῖς αἰτοῦσί σε Ἅγιε, θεοφόρε Θεόδωρε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν Ἅγίαν μνήμην σου.

Ὁ Οἶκος
Τῶν ἀσκητῶν τὸ καύχημα, πάντες συνελθόντες, προθύμως εὐφημήσωμεν Θεόδωρον τὸν μακάριον· οὗτος γὰρ καταφρονήσας, κόσμον καὶ τὰ ἐν κόσμῳ ἐν ἐρήμῳ κατῴκησε· καὶ τὴν σάρκα τῇ ψυχῇ καθυπέταξε· διὸ χάριν θαυμάτων οὺρανόθεν ἐδέξατο, καὶ μεταστὰς ἀπὸ γῆν σὺν Ἀγγέλοις ᾄδει τὸν πλάσαντα· πρεσβεύων ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις τῶν Πατέρων ἡ καλλονὴ, χαίροις τῶν Ὁσίων, ἡ σεμνότης καὶ ἀσκητῶν· χαίροις τῶν Κυθήρων, ἀγλάϊσμα καὶ κλέος, διώκτα τῶν δαιμόνων, χαίροις Θεόδωρε.

Η Κάρα του Οσίου βρίσκεται στο ομώνυμο Μοναστήρι – Προσκύνημα των Κυθήρων.

 

May 11th, 2017

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Χριστός Ανέστη!

7b17ec9e1ac0efe68976696eb1e50b37_L

Την Τετάρτη, 10/5/2016, η Εκκλησία μας εορτάζει την Εορτή της Μεσοπεντηκοστής.

Στο Ναό μας θα τελεστεί ο όρθρος της Εορτής και η Θεία Λειτουργία, από 07:00 – 09:15.

Τί είναι όμως η Εορτή της Μεσοπεντηκοστής;

Διαβάζουμε στην Ιστοσελίδα του Ιερού Ναού Προφήτη Ηλία Πυλαίας εδώ :

Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, αυτή. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της. Λίγοι είναι εκείνοι που εκκλησιάζονται κατ’ αύτη και οι περισσότεροι δεν υποπτεύονται καν, ότι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Και όμως κάποτε αυτή η εορτή  ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού.

Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου για να δει το επίσημο τυπικό του εορτασμού, όπως ετελείτο μέχρι την Μεσοπεντηκοστή του έτους 903 στον ναό του αγίου Μωκίου στην Κωνσταντινούπολη μέχρι δηλαδή την ημέρα που έγινε η απόπειρα κατά της ζωής του αυτοκράτορα Λέοντος ς΄ του Σοφού (11 Μαΐου 903). Εκεί υπάρχει μία λεπτομερής περιγραφή του λαμπρού πανηγυρισμού, που καταλαμβάνει ολόκληρες σελίδες και καθορίζει με την γνωστή παράξενη βυζαντινή ορολογία, πως ο αυτοκράτορας το πρωί της εορτής με τα επίσημα βασιλικά του ενδύματα και την συνοδεία του ξεκινούσε από το ιερό παλάτι για να μεταβεί στον ναό του αγίου Μω­κίου. όπου θα ετελείτο η θεία λειτουργία.

Σε λίγο έφθανε η λιτανεία με επί κεφαλής τον πατριάρχη, και βασιλιάς και πατριάρχης εισέρχονταν επισήμως στον ναό. Η θεία λειτουργία ετελείτο με την συνήθη στις μεγάλες εορτές βυζαντινή μεγαλοπρέπεια. Μετά από αυτήν ο αυτοκράτορας παρέθετε πρόγευμα, στο οποίο παρεκάθητο και ο πατριάρχης. Και πάλι ο βασιλιάς υπό τις επευφημίες του πλήθους «Εις πολλούς και αγαθούς χρόνους ο Θεός αγάγοι την βασιλείαν υμών» και με πολλούς ενδιάμεσους σταθμούς επέστρεφε στο ιερό παλάτι.

Αλλά και στα σημερινά μας λειτουργικά βιβλία, στο Πεντηκοστάριο, βλέπει κανείς τα ίχνη της παλαιάς της λαμπρότητας. Παρουσιάζεται σαν μία μεγάλη δεσποτική εορτή, με τα εκλεκτά της τροπάρια και τους διπλούς της κανόνες, έργα των μεγάλων υμνογράφων, του Θεοφάνους και του Ανδρέου Κρήτης, με τα αναγνώσματά της και την επίδρασή της στις προ και μετά από αυτήν Κυριακές και με την παράταση του εορτασμού της επί οκτώ ημέρες κατά τον τύπο των μεγάλων εορτών του εκκλησιαστικού έτους.

Ποιό όμως είναι το θέμα της ιδιορρύθμου αυτής εορτής; Όχι πάντως κανένα γεγονός της ευαγγελικής ιστορίας. Το θέμα της είναι καθαρά εορτολογικό και θεωρητικό. Η Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής είναι η 25η από του Πάσχα και η 25η προ της Πεντηκοστής ημέρα. Σημειώνει το μέσον της περιόδου των 50 μετά το Πάσχα εορτάσιμων ημερών. Είναι δηλαδή  ένας σταθμός, μία τομή.

Χωρίς δηλαδή να έχει δικό της θέμα η ημέρα αυτή συνδυάζει τα θέματα, του Πάσχα αφ’ ενός και της επιφοιτήσεως του αγίου Πνεύματος αφ’ ετέρου, και «προφαίνει» τη δόξα της αναλήψεως του Κυρίου, που θα εορταστεί μετά από 15 ημέρες. Ακριβώς δε αυτό το μέσον των δύο μεγάλων εορτών έφερνε στο νου και ένα εβραϊκό επίθετο του Κυρίου, το «Μεσ­σίας». Μεσσίας στα ελληνικά μεταφράζεται Χριστός. Αλλά ηχητικά θυμίζει το μέσον. Έτσι και στα τροπάρια και στο συναξάριο της ημέρας η παρετυμολογία αυτή γίνεται αφορμή να παρουσιασθεί ο Χριστός σαν Μεσσίας -μεσίτης Θεού και ανθρώπων, «μεσίτης και διαλλάκτης ημών και του αιωνίου αυτού Πατρός». «Διά ταύτην την αιτίαν την παρούσα εορτή εορτάζοντες και Μεσοπεντηκοστήν ονομάζοντες τον Μεσσίαν  ανυμνούμεν Χριστόν», σημειώνει ο Νικηφόρος Ξανθόπουλος στο συναξάριο.

Σ’ αυτό βοήθησε και η ευαγγελική περικοπή, που επελέγη για την ημέρα αυτή. Μεσούσης της εορτής του ιουδαϊκού Πάσχα ο Χριστός ανεβαίνει στο ιερό και διδάσκει. Η διδασκαλία Του προκαλεί τον θαυμασμό, αλλά και ζωηρή αντιδικία μεταξύ αυτού και του λαού και των διδασκάλων. Είναι Μεσσίας ο Ιησούς ή δεν είναι; Είναι η διδασκαλία Του εκ Θεού ή δεν είναι; Νέο λοιπόν θέμα προστίθεται: ο Χριστός είναι ο διδάσκαλος. Αυτός που ενώ δεν έμαθε γράμματα κατέχει το πλήρωμα της σοφίας, γιατί είναι η Σοφία του Θεού που κατασκεύασε τον κόσμο. Ακριβώς από αυτόν τον διάλογο εμπνέεται μεγάλο μέρος της υμνογραφίας της εορτής. Εκείνος που διδάσκει στο ναό, στο μέσον των διδασκάλων του ιουδαϊκού λαού, στο μέσον της εορτής, είναι ο Μεσσίας, ο Χριστός, ο Λόγος του Θεού. Αυτός που αποδοκιμάζεται από τους δήθεν σοφούς του λαού Του είναι η του Θεού Σοφία.

Λίγες σειρές πιο κάτω στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, αμέσως μετά την περικοπή που περιλαμβάνει τον διάλογο του Κυρίου με τους Ιουδαίους «της εορτής μεσούσης», έρχεται ένας παρόμοιος διάλογος, που έγινε μεταξύ του Χριστού και των Ιουδαίων «τη εσχάτη ημέρα τη μεγάλη της εορτής», δηλαδή κατά την Πεντηκοστή. Αυτός αρχίζει με μία φράση του Κυρίου- «Εάν τις διψά, ερχέσθω προς με και πινέτω· ο πιστεύων εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος». Και σχολιάζει ο ευαγγελιστής· «Τούτο δε είπε περί του Πνεύματος, ου έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν».

Δεν έχει σημασία, ότι οι λόγοι αυτοί του Κυρίου δεν ελέχθησαν κατά την Μεσοπεντηκοστή, αλλά λίγες ημέρες αργότερα. Ποιητική αδεία μπήκαν στο στόμα του Κυρίου στην ομιλία Του κατά την Μεσοπεντηκοστή. Ταίριαζαν εξάλλου τόσο πολύ με το θέμα της εορτής. Δεν μπορούσε να βρεθεί πιο παραστατική εικόνα για να δειχθεί ο χαρακτήρας του διδακτικού έργου του Χριστού. Στο διψασμένο ανθρώπινο γένος η διδασκαλία του Κυρίου ήλθε σαν ύδωρ ζων, σαν ποταμός χάριτος που δρόσισε το πρόσωπο της γης.

Ο Χριστός είναι η πηγή της χάριτος, «του ύδατος του αλλομένου εις ζωήν αιώνιον», που ξεδιψά και αρδεύει τις συνεχόμενες από βασανιστική δίψα ψυχές των ανθρώπων. Που μεταβάλλει τους πίνοντας σε πηγές· «Ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσι ύδατος ζώντος». «Και γενήσεται αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον», είπε στη Σαμαρείτιδα. Που μετέτρεψε την έρημο του κόσμου σε θεοφύτευτο παράδεισο αειθαλών δένδρων φυτευμένων παρά τας διεξόδους των υδάτων του αγίου Πνεύματος. Το γόνιμο αυτό θέμα έδωσε νέες αφορμές στην εκκλησιαστική ποίηση και στόλισε την εορτή της Μεσοπεντηκοστής με εξαίρετους ύμνους.

Αυτή με λίγα λόγια είναι η εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Η έλλειψη ιστορικού υπόβαθρου της στέρησε τον απαραίτητο εκείνο λαϊκό χαρακτήρα, που θα την έκανε προσφιλή στον πολύ κόσμο. Και το εντελώς θεωρητικό της θέμα δεν βοήθησε τους χριστιανούς, που δεν είχαν τις απαραίτητες θεολογικές προϋποθέσεις, να ξεπεράσουν την επιφάνεια και να εισδύσουν στην πανηγυριζόμενη δόξα του διδασκάλου Χριστού, της Σοφίας και Λόγου του Θεού, της πηγής του ακένωτου ύδατος. Συνέβη με αυτή κάτι ανάλογο με εκείνο που συνέβη με τους περίφημους ναούς της του Θεού Σοφίας, που αντί να τιμώνται στο όνομα του Χριστού ως Σοφίας του Θεού, προς τιμήν του οποίου ανεγέρθησαν, κατάντησαν, για τους ιδίους λόγους, να πανηγυρίζουν στην εορτή της Πεντηκοστής ή του αγίου Πνεύματος ή της αγίας Τριάδος ή των Εισοδίων ή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή και αυτής της μάρτυρος Σοφίας και των τριών θυγατέρων της Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης.

(Ι. Μ. Φουντούλη, «Λογική λατρεία», εκδ. Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, σ. 108-114)
πηγή:εδώ
 
 
                                                                     18034379_1393860077343585_7849984347579333890_n
May 9th, 2017

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΐΟΥ 2017

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΑΐΟΥ 2017

18033118_1393859947343598_863321657319241779_n

Πέμπτη 4/5/2017, ώρα 18:30: Εσπερινός

Παρασκευή 5/5/3017, Αγίας Ειρήνης της Μεγαλομάρτυρος και Οσίου Εφραίμ της Νέας Μάκρης, του Μάρτυρος,

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Σάββατο 6/5/2017,

ώρα 18:30: Εσπερινός

Κυριακή 7/5/2017, του Παραλύτου,

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Τρίτη, 9/5/2017

ώρα 18:30: Εσπερινός

Τετάρτη της Μεσοπεντηκοστής, 10/5/2017

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Πέμπτη, 11/5/2017

ώρα 18:30: Εσπερινός

Παρασκευή, 12/5/2017, του Οσίου Πατρός Θεοδώρου του εν Κυθήροις ασκήσαντος (Πολιούχου Κυθήρων)

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Σάββατο, 13/5/2017

ώρα 18:30: Εσπερινός

Κυριακή, 14/5/2017, της Σαμαρείτιδος (Εορτή Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης)

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Τετάρτη, 17/5/2017

ώρα 18:00: Εσπερινός – Παράκληση στον Άγιο των Ημερών μας, Όσιο Γέροντα Παΐστιο τον Αγιορείτη και Ιερό Ευχέλαιο. Το μυστήριο θα τελέσει μαζί με τον πατέρα Πολύκαρπο, ο πατήρ Φιλόθεος, Εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίτσας) Κολοκυνθούς.

Σάββατο, 20/5/2017

ώρα 18:30: Εσπερινός

Κυριακή, 21/5/2017, του Τυφλού (Τελευταία Κυριακή Περιόδου Πάσχα)

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Τετάρτη, 24/5/2107

ώρα 18:30: Απόδοση Πάσχα – Εσπερινός της Αναλήψεως

Πέμπτη 25/5/2017, της Αναλήψεως

ώρα 07:00 – 09:15: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Σάββατο, 27/5/2017

ώρα 18:30: Εσπερινός

Κυριακή, 28/5/2017, των Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικλης Συνόδου

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Ευχέλαιο Μηνός Μαΐου:

Τετάρτη, 17/5/2017

ώρα 18:00: Εσπερινός – Παράκληση στον Άγιο των Ημερών μας, Όσιο Γέροντα Παΐστιο τον Αγιορείτη και Ιερό Ευχέλαιο. Το μυστήριο θα τελέσει μαζί με τον πατέρα Πολύκαρπο, ο πατήρ Φιλόθεος, Εφημέριος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου (Παναγίτσας) Κολοκυνθούς.

Εξομολόγηση: Καθημερινά πλην Κυριακής, από τις 17:00 το απόγευμα, πριν την έναρξη των ακολουθιών του Εσπερινού (18:30).

Ώρες Λειτουργίας Γραφείου Ιερέως – Πληροφορίες για Μυστήρια και Ιεροπραξίες: Καθημερινά (Δευτέρα ως και Παρασκευή) μετά τις 17:00 και μέχρι και τις 19:00. Σάββατο και Κυριακή το Γραφείο του Ναού παραμένει ΚΛΕΙΣΤΟ.

Ο Ναός παραμένει ανοιχτός για προσκύνηση και πληροφορίες όλη την εβδομάδα από τις 8 το πρωί (ή 7 εάν έχει προγραμματισμένη Ακολουθία) έως και τις 12 το μεσημέρι καθώς και το απόγευμα 5-7.

Μαθήματα Αγιογραφίας

Ξεκινούν την Τρίτη 6/10/2016 και κάθε Τρίτη 18:00-20:00, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο ισόγειο του Ιερού Ναού.

Κατηχητικά Σχολεία

 

ΑΓΟΡΙΑ:

Δημοτικού (γ΄ έως και στ΄)

Κυριακή 11:30 – 12:30

Γυμνασίου 

Σάββατο 16:00 – 17:00

ΚΟΡΙΤΣΙΑ:

Δημοτικού (γ΄ έως και στ΄)

Σάββατο 10:30 – 12:30

Γυμνασίου 

Σάββατο 11:30 – 13:00

ΝΗΠΙΑΚΟ (νήπιο, ά  & β΄δημοτικού)

Σάββατο 10:30 – 12:00

ΑΙΘΟΥΣΑ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ

Κυριακή 11:00-13:00

May 1st, 2017

Τετραήμερη προσκυνηματική εκδρομή στη Χαλκιδική

 

1moni-gregoriou-01

 

Ἀνακοινώνουμε ὅτι κατ’ ἐπιθυμίαν πολλῶν χριστιανῶν μας ἡ Ἱερά Μητρόπολη διοργανώνει προσκυνηματική ἐκδρομή στή Χαλκιδική. Μεταξύ ἄλλων, θά ἐπισκεφτοῦμε σημαντικά μοναστήρια τῆς περιοχῆς, θά κάνουμε τόν περίπλου τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί θά προσκυνήσουμε τόν τάφο τοῦ Ὁσίου Γέροντος Παϊσίου.

Τό προσκύνημα θά πραγματοποιηθεῖ κατά τό χρονικό διάστημα 15-18 Μαΐου.

Ὅσοι ἐπιθυμεῖτε νά πληροφορηθεῖτε λεπτομερέστερα τό Πρόγραμμα τοῦ Προσκυνήματος καί τίς προϋποθέσεις συμμετοχῆς, μπορεῖτε νά ἀπευθύνεσθε εἴτε στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως (Ἁγίου Ἀνδρέου 14, Νέα Σμύρνη, τηλ. 210 93 46 788) εἴτε στό Γραφεῖο τῆς Ἐνορίας σας.

Οἱ δηλώσεις συμμετοχῆς, γιά ὀργανωτικούς λόγους, θά γίνονται μόνο στά Γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως. Μαζί μέ τήν δήλωση συμμετοχῆς θά καταβάλλεται καί ἡ ἀπαραίτητη προκαταβολή, τό ἀργότερο μέχρι τήν Παρασκευή 28 Ἀπριλίου.

Θά τηρηθεῖ σειρά προτεραιότητας γιά 100 ἄτομα.

http://imns.gr/anakoinoseis/anakoinoseis-mitropoleos/461-tetraimeri-proskynimatiki-kdromi-sti-xalkidiki

 

Apr 25th, 2017

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

 

 

anastasi_1

 

Ο Προϊστάμενος του Ναού Αρχιμανδρίτης Πολύκαρπος Κεντικελένης, οι Ιεροψάλτες, οι Επίτροποι, ο Νεωόρος, οι κυρίες της Ερανικής Επιτροπής και του Φιλοπτώχου σας απευθύνουν τον Αναστάσιμο χαιρετισμό

Χριστός Ανέστη!

Θερμές ευχές από τον π. Πολύκαρπο για Υγεία και το Αναστάσιμο Φώς  να φωτίζει τα σπίτια σας!

Apr 17th, 2017
Next Page »